Հյուսիսային Արիզոնայի համալսարանի գիտնականները մշակել են եզակի տեխնիկա, որը թույլ է տալիս հայտնաբերել երկարաժամկետ գիսաստղերը Երկրին մոտենալուց շատ առաջ: Այս օբյեկտները, որոնք տեսանելի չեն Արեգակի մոտ իրենց վերջին անցումից հետո, թողնում են երկնաքարային «անձրևներ», որոնք նրանց հայտնաբերման բանալին կարող են դառնալ: Աշխատանքի մանրամասները հրապարակվել են The Planetary Science Journal (PSJ) ամսագրում:

Ինչպե՞ս է սա աշխատում

Երկարաժամկետ գիսաստղերը, որոնք պտույտներ են անում Արեգակի շուրջ, երբեմն հարյուրավոր տարիներ մնում են դիտարկման գոտուց դուրս։ Սա նրանց պոտենցիալ վտանգավոր է դարձնում, քանի որ նույնիսկ փոքր գիսաստղի հետ բախումը կարող է աղետալի հետևանքներ առաջացնել՝ նույնիսկ հանգեցնելով Երկրի վրա գլոբալ կլիմայական ճգնաժամի:

Այս խնդիրը լուծելու համար գիտնականները կենտրոնացել են երկարաժամկետ գիսաստղերի մնացորդներից առաջացած 17 հայտնի երկնաքարերի հոսքերի վերլուծության վրա: Օգտագործելով մաթեմատիկական մոդելավորում՝ նրանք ստեղծել են «սինթետիկ գիսաստղեր»՝ հիպոթետիկ առարկաներ, որոնց հետագծերը համընկնում են երկնաքարային հոսքերի տվյալների հետ։

Այս մոդելների համեմատությունը պատմական տվյալների հետ հնարավորություն է տվել բարձր ճշգրտությամբ որոշել իրական գիսաստղերի հնարավոր գտնվելու վայրը, դրանց արագությունն ու շարժման ուղղությունը։ Այս հայտնագործությունը աստղագետներին հնարավորություն է տալիս աստղադիտակները առաջ տանել դեպի երկնքի թիրախային տարածքներ՝ պոտենցիալ վտանգավոր օբյեկտներ որոնելու համար:

Հեռանկարներ և հետագա հետազոտություն

Գիտնականների առաջարկած տեխնիկան արդեն ապացուցել է իր արդյունավետությունը սահմանափակ նմուշում, սակայն գիտնականները նախատեսում են զգալիորեն ընդլայնել հետազոտությունը։ Մոտ ապագայում նրանք մտադիր են վերլուծել ևս 247 երկնաքարային հոսք՝ օգտագործելով Survey of Space and Time աստղագիտական ​​նախագծի տվյալները։ Այս նախագիծը, սկսած առաջիկա տարիներին, ավելի մանրամասն տեղեկություններ կհավաքի երկնաքարային հոսքերի և դրանց մայր գիսաստղերի դինամիկայի մասին։