Արհեստական բանականության հետ կանոնավոր զրույցները կարող են աստիճանաբար ձևավորել օգտատիրոջ մանրամասն դիմանկարը՝ մասնագիտությունից և հետաքրքրություններից մինչև ֆինանսական սահմանափակումներ, առօրյա սովորություններ և որոշումներ կայացնելու առանձնահատկություններ։ Ընդ որում, եզրակացությունների մի մասը համակարգը կարող է անել ոչ թե ուղղակի խոստովանություններից, այլ հարցերի ձևակերպումներից և պատասխաններին տրվող արձագանքներից։ Սակայն որքան ավելի ճշգրիտ է ԱԲ-ն հարմարվում զրուցակցին, այնքան ավելի կարևոր է հիշել․ անհատականացված պատասխանը պարտադիր չէ, որ ճիշտ լինի։

Այս մասին RT-ին հայտնել է Յուրի Սիլաևը՝ ՌՏՈւ ՄԻՐԷԱ-ի Վստահելի արհեստական բանականության լաբորատորիայի վարիչը։

Ինչ կարող է ԱԲ-ն հասկանալ սովորական նամակագրությունից

Փորձագետի խոսքով՝ մոտ մեկ ամիս կանոնավոր շփման ընթացքում համակարգը պոտենցիալ կարող է կուտակել բավարար համատեքստ, որպեսզի ենթադրի, թե ինչով է զբաղվում մարդը, որքան լավ է նա կողմնորոշվում որոշակի թեմաներում, ինչն է նրան հետաքրքրում և ինչպիսի առօրյա սահմանափակումներ ունի։ Նամակագրությունից կարող են ձևավորվել նաև ենթադրություններ օրվա կարգի, երեխաների առկայության, ֆինանսական հնարավորությունների և այն խնդիրների մասին, որոնք հատկապես անհանգստացնում են օգտատիրոջը։

Կարևոր են ոչ միայն հարցերը, այլև այն, թե ինչպես է մարդը արձագանքում պատասխաններին։ Այս ազդակներից ԱԲ-ն կարող է ենթադրել, թե որ փաստարկներն են զրուցակցին համոզիչ թվում, ինչի հարցում է նա հակված կասկածելու և երբ է փնտրում արդեն ձևավորված դիրքորոշման հաստատում։

Սա չի նշանակում, որ համակարգը հավաստիորեն գիտի թվարկված ամեն ինչ։ Խոսքը հասանելի համատեքստի հիման վրա արված եզրակացությունների մասին է, որոնք կարող են լինել և՛ ճշգրիտ, և՛ սխալ։ Բայց նույնիսկ մոտավոր ենթադրությունները կարող են ազդել այն բանի վրա, թե ինչպես է ԱԲ-ն ձևակերպում իր հաջորդ պատասխանները։

Անհատականացումը շփումը դարձնում է ավելի հարմար՝ և ավելի համոզիչ

Նման հարմարվողականությունն ունի ակնհայտ առավելություններ։ Դպրոցականին կարելի է բարդ թեման բացատրել պարզ բառերով, մասնագետի դեպքում՝ ժամանակ չծախսել արդեն ծանոթ հիմունքների վրա, իսկ այն մարդուն, ով երկար ժամանակ քննարկում է մեկ խնդիր, պետք չի լինում ամեն անգամ նորից նկարագրել հանգամանքները։

Համակարգը կարող է նաև բացատրությունները հարմարեցնել ընկալման սովորական ոճին․ մեկ օգտատիրոջ համար ավելի հարմար է աշխատել թվերով, մյուսի համար՝ օրինակներով, երրորդի համար՝ մանրամասն փաստարկներով և հղումներով։

Սակայն այստեղ առաջանում է կարևոր ռիսկ։ Եթե ԱԲ-ն հաշվի է առնում մարդու նախասիրությունները, նրա պատասխանները կարող են ավելի ու ավելի համոզիչ հնչել հենց այդ զրուցակցի համար։ Դա հեշտ է ընդունել որպես վկայություն այն բանի, որ համակարգն ավելի լավ է հասկացել իրավիճակը և այդ պատճառով ավելի ճշգրիտ խորհուրդ է տալիս։

«Պատասխանի համոզիչ լինելը չի երաշխավորում դրա հավաստիությունը», — ընդգծում է Սիլաևը։

Խնդիրը կարող է խորանալ, եթե օգտատերը մշտապես իրավիճակը նկարագրում է միայն իր տեսանկյունից։ Այդ դեպքում ԱԲ-ն վտանգում է հենվել ոչ ամբողջական պատկերի վրա և ակամա ամրապնդել զրուցակցի արդեն գոյություն ունեցող համոզմունքները՝ նրան այլընտրանքային բացատրություններ տեսնելու օգնելու փոխարեն։

Ինչպես ստուգել, թե արդյոք ԱԲ-ն հաշվի է առնում նախորդ զրույցները

Սիլաևն առաջարկում է կուտակված համատեքստի ազդեցությունը գնահատելու պարզ եղանակ։ Կարելի է կարևոր հարց տալ սովորական երկխոսության մեջ, ապա այն նորից ձևակերպել նոր չատում՝ առանց նախապատմություն տրամադրելու։ Եթե պատասխանները նկատելիորեն տարբերվում են, արժե հասկանալ, թե որ տեղեկությունները կամ ենթադրություններն են կարողացել ազդել սկզբնական պատասխանի վրա։

Մեկ այլ տարբերակ է՝ ուղիղ խնդրել ԱԲ-ին թվարկել, թե ինչ գիտի օգտատիրոջ մասին, և առանձին նշել այն ենթադրությունները, որոնք կարող էին ազդել պատասխանի ձևակերպման վրա։

Նման փորձը թույլ չի տալիս տեսնել մոդելի աշխատանքի ամբողջ ներքին գործընթացը և չի երաշխավորում, որ այն ճշգրտորեն կբացահայտի օգտագործված համատեքստը։ Բայց այն կարող է օգնել բացահայտել անձնական տվյալների և ենթադրությունների մի մասը, որոնց վրա կառուցվում է պատասխանը։

Նոր չատը միշտ չէ, որ նշանակում է հիշողության բացակայություն

Փորձագետի խոսքով՝ օգտակար է ժամանակ առ ժամանակ ստուգել կոնկրետ ԱԲ-սերվիսի կարգավորումները՝ ինչ տեղեկատվություն է այն պահպանում զրույցների միջև և հիշողության ինչ գործառույթներ են միացված։

Տարբեր հարթակներում համատեքստի պահպանման և օգտագործման մեխանիզմները տարբեր են։ Այդ պատճառով չի կարելի ինքնաբերաբար համարել, որ նոր չատը լիովին զրոյացնում է շփման նախորդ փորձը։ Միևնույն ժամանակ, անհատականացված պատասխանների առկայությունն ինքնին դեռ չի ապացուցում, որ սերվիսը պահպանել է կոնկրետ տեղեկություններ․ արդյունքի վրա կարող են ազդել նաև իրեն հասանելի այլ տվյալներ կամ հրահանգներ։

Գլխավոր կանոնը, Սիլաևի կարծիքով, շփման հարմարավետությունը խորհուրդների հուսալիության հետ չշփոթելն է։ Եթե խոսքը վերաբերում է առողջությանը, փողին, իրավունքին, աշխատանքին կամ այլ լուրջ որոշման, հատկապես կարևոր է փաստերը ստուգել անկախ աղբյուրներով, նույնիսկ երբ ԱԲ-ի պատասխանը զարմանալիորեն ճշգրիտ է թվում և լիովին համապատասխանում է սպասումներին։

Որքան լավ է համակարգը հարմարվում մարդուն, այնքան ավելի հարմարավետ կարող է դառնալ շփումը։ Բայց զրուցակցի նախասիրությունները կռահելու կարողությունն ու իրավիճակը ճիշտ գնահատելու կարողությունը տարբեր բաներ են։