Վերջին 3,6 միլիոն տարվա ընթացքում Երկրի պտույտը դանդաղում է ողջ այդ ժամանակահատվածի համար ամենաարագ տեմպերով: Այսպիսի եզրակացության են եկել Վիեննայի համալսարանի և Ցյուրիխի տեխնիկական բարձրագույն դպրոցի գիտնականները:

Հետազոտությունը հրապարակվել է «Earth and Planetary Science Letters» (EPSL) ամսագրում:

Ինչպես հաջողվեց չափել պտտման արագությունը

Գիտնականներն ուսումնասիրել են միաբջիջ ծովային օրգանիզմների քարացած խեցիները, որոնք միլիոնավոր տարիներ առաջ ապրել են օվկիանոսների հատակին: Նստվածքային կուտակումների բնույթով և ծովի մակարդակի տատանումներով նրանք կարողացել են վերականգնել հեռավոր անցյալում օրվա տևողության փոփոխությունները:

Արդյունքները ցույց են տվել, որ վերջին տարիներին Երկրի պտույտի դանդաղեցման արագությունը զգալիորեն գերազանցում է վերջին միլիոնավոր տարվա միջին արժեքները:

Գլխավոր պատճառը՝ սառցադաշտերի հալոցքը

Հետազոտողները արագացված դանդաղեցումը կապում են կլիմայի փոփոխությամբ պայմանավորված գործընթացների հետ: Բևեռային սառցադաշտերի արագ հալվելու պատճառով ջրի հսկայական զանգվածները հոսում են Համաշխարհային օվկիանոս և վերաբաշխվում դեպի հասարակած:

Սա հանգեցնում է մոլորակի իներցիայի մոմենտի մեծացմանը. նույն սկզբունքով, երբ չմշկորդը դանդաղեցնում է իր պտույտը՝ ձեռքերը կողք տարածելով: Արդյունքում Երկիրն սկսում է պտտվել մի փոքր ավելի դանդաղ:

Համատեքստը և հետևանքները

Թեև փոփոխություններն առայժմ չնչին են (օրական միլիվայրկյանի բաժիններ), երկրաբանական մասշտաբով դրանք համարվում են շատ արագ: Երկարաժամկետ հեռանկարում պտույտի նույնիսկ չնչին դանդաղումը կարող է ազդել կլիմայական համակարգերի, օվկիանոսային հոսանքների և օրվա տևողության վրա:

Համեմատության համար՝ միջինում երկրային օրվա տևողությունն ավելանում է դարում մոտ 1,7 միլիվայրկյանով: Սակայն վերջին տասնամյակներում այս գործընթացը նկատելիորեն արագացել է:

Կարճ ասած

Ավստրիայի և Շվեյցարիայի գիտնականները պարզել են, որ վերջին 3,6 միլիոն տարվա ընթացքում Երկրի պտույտը երբեք այնքան արագ չի դանդաղել, որքան հիմա: Հիմնական պատճառը բևեռային սառցադաշտերի զանգվածային հալումն է և ջրի վերաբաշխումը դեպի հասարակած, ինչը մեծացնում է մոլորակի իներցիայի մոմենտը: Հետազոտությունը հիմնված է հնագույն օվկիանոսային նստվածքների վերլուծության վրա և ընդգծում է, թե որքան ուժեղ է ընթացիկ կլիմայական փոփոխությունն ազդում նույնիսկ մեր մոլորակի հիմնարար բնութագրերի վրա: