2019 թվականից Հայաստանում իրականացվում է ագրոապահովագրության փորձնական ծրագիր, և այս տարի դրանում կատարվում են հերթական կարևոր փոփոխությունները: Փոփոխությունների հիմնական նպատակներից մեկը ֆերմերների և գյուղատնտեսական արտադրողների համար ծրագրի հասանելիության բարձրացումն է: Այս մասին մամուլի ասուլիսի ժամանակ հայտարարել է ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության Գյուղատնտեսական ծրագրերի նախագծման վարչության պետ Իռա Փանոսյանը:

Ապահովագրավճարների սուբսիդավորման ավելացում

Իռա Փանոսյանի խոսքով՝ նոր պայմաններով, 2025 թվականին պետությունը կսուբսիդավորի ապահովագրավճարի արժեքի 70-80%-ը, ինչը զգալիորեն գերազանցում է նախկին 50-60%-ը: Սա հնարավոր կդառնա ագրոապահովագրության պետական աջակցության ավելացման շնորհիվ, ինչը կօգնի ծրագիրը դարձնել ավելի մատչելի ֆերմերների լայն շրջանակի համար:

Ագրոապահովագրության հասանելիությունը բարձրացնելու ևս մեկ քայլ է պետական վերաապահովագրության ֆունկցիայի ներդրումը: Եթե վնասաբերության գործակիցը գերազանցի 200%-ը, պետությունը կվերցնի իր վրա այդ նորմայից դուրս եկող ծախսերը: Իռա Փանոսյանի խոսքով՝ այս որոշումը կօգնի կայունացնել ապահովագրական ընկերությունների գործունեությունը և բարձրացնել նրանց՝ ռիսկերը հաշվարկելու կարողությունը:

Ագրոապահովագրության արդյունքները 4 տարվա ընթացքում

Ագրոապահովագրության ծրագիրը մեկնարկել է 2019 թվականին, և առաջին ապահովագրական տարին ընդգրկել է 2020 թվականը: Ծրագրի սկզբում ապահովագրությունն ընդգրկում էր ընդամենը 2 ռիսկ և 2 մշակաբույս, իսկ այսօր այն ներառում է 4 ռիսկ և 13 մշակաբույս: 2023 թվականին կնքվել է 10 հազար պայմանագիր, որոնք ընդգրկում են 11 հազար հեկտար գյուղատնտեսական հողատարածքներ: Միևնույն ժամանակ, կլիմայական ռիսկերի պատճառով ոլորտում կորուստների մակարդակը բարձր է եղել: 2023 թվականին հավաքվել է 1,8 միլիարդ դրամ ապահովագրավճար, իսկ որպես ապահովագրական հատուցում վճարվել է 2,7 միլիարդ դրամ:

Կլիմայական ռիսկերի աճ

Իռա Փանոսյանը նշել է, որ տարեցտարի կլիմայական ռիսկերն ավելի զգալի են դառնում: Եթե նախկինում կարկուտն ու սառնամանիքները հազվադեպ էին, ապա վերջին տարիներին դրանց հաճախականությունը զգալիորեն աճել է: Հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ այս կլիմայական աղետները դարձել են զգալի կորուստների պատճառ, և այժմ բերքի կորուստը հաճախակի կարկուտների ու սառնամանիքների հետևանքով այլևս բացառություն չէ, այլ իրական սպառնալիք է գյուղատնտեսության համար: