Նախորդ հոդվածում մենք հավաքել էինք հինգ երկարատև խաղ՝ հետաքրքիր սյուժեով՝ Baldur's Gate 3-ից մինչև Horizon Forbidden West։ Բայց ամեն խաղ, որի մեջ կարելի է անցկացնել հարյուր ժամ, միայն պատմության վրա չէ, որ հիմնված է։ Երբեմն գլխավոր հաճույքը բարդ մեխանիկաները աստիճանաբար յուրացնելն է, սեփական համակարգ կառուցելը, դինաստիա զարգացնելը կամ պարզապես հսկայական աշխարհ ուսումնասիրելը։

Այս անգամ էլ հավաքել ենք չորս խաղ, որոնք ունակ են ձեզ կլանել տասնյակ ու հարյուրավոր ժամերով։ Այստեղ կան ռազմավարություններ, RPG-ներ և գոյատևման խաղեր, բայց դրանք միավորում է մի բան՝ նույնիսկ հիմնական բովանդակությունն անցնելուց հետո դուք դեռ զբաղմունք կունենաք։

Factorio

· Թողարկման ամսաթիվը՝ 2016 թվականի փետրվարի 25

· Ժանրը՝ ինդի, ռազմավարություն, էքշն

· 100%-ով անցնելու տևողությունը՝ մոտ 200 ժամ

Սա հենց այն դեպքն է, երբ սքրինշոթը ընդհանրապես չի փոխանցում, թե ինչով կարող է խաղը այդքան գրավել։ Տեսողական առումով Factorio-ն բավականին պարզ է թվում, սակայն խաղային գործընթացի խորությունը հեշտությամբ փոխհատուցում է տպավորիչ գրաֆիկայի բացակայությունը։ Առաջին հայացքից թվում է, թե ձեր առջև հերթական շինարարական ու արտադրական սիմուլյատորն է։ Բայց իրականում այստեղ ժամերը անհետանում են վախեցնող արագությամբ։

Ամեն ինչ սկսվում է անվնաս․ պետք է մի քիչ հանքաքար արդյունահանել, այն հալեցնել թիթեղների և հավաքել մի քանի դետալ։ Իսկ մի քանի ժամ անց դուք արդեն երկաթուղային գիծ եք անցկացնում քարտեզի կեսով և փորձում օպտիմալացնել արտադրությունը, որը հասցրել է աճել մինչև փոքր արդյունաբերական կայսրության մասշտաբների։

Factorio-ի գլխավոր առանձնահատկությունն այն է, որ խաղը մշտապես նոր խնդիրներ է առաջադրում։ Կազմակերպեցիք պղնձի արդյունահանումը՝ հիմա էլեկտրականությունն է պակասում։ Կառուցեցիք էլեկտրակայաններ՝ ածուխը չափազանց արագ է վերջանում։ Լուծեցիք էներգիայի խնդիրը՝ ստիպված եք պաշտպանվել տեղական արարածներից։ Այսինքն՝ պետք են պատեր ու աշտարակներ, հետո էլ՝ զինամթերքի ավտոմատ մատակարարում։

Արդյունքում փոքրիկ գործարանը աստիճանաբար վերածվում է հսկայական համակարգի, որտեղ ռեսուրսների արդյունահանումը, արտադրությունը, փոխադրումը և պաշտպանությունը փոխկապակցված են։ Դուք լուծում եք մի խնդիր, իսկ դրա հետևից հայտնվում են ևս երկուսը։ Եվ հենց դրա համար էլ մի քանի ժամ խաղալուց հետո հեշտ է հանկարծ նկատել, որ դրսում վաղուց արդեն լուսացել է։

Իսկ երբ վերջապես հաջողվում է արտադրությունը կատարելության հասցնել, առաջանում է ևս մեկ խնդիր՝ ուզում ես սկսել նոր աշխարհ և ամեն ինչ նորից կառուցել, բայց արդեն շատ ավելի արդյունավետ ձևով։

Crusader Kings III

· Թողարկման ամսաթիվը՝ 2020 թվականի սեպտեմբերի 1

· Ժանրը՝ RPG, ռազմավարություն

· 100%-ով անցնելու տևողությունը՝ ավելի քան 500 ժամ

Ի՞նչ կլինի, եթե միջնադարյան քաղաքականությունը վերածենք հսկայական ընտանեկան դրամայի։ Մոտավորապես դա էլ Crusader Kings III-ն է։ Այստեղ ձեր ամենամոտ հարազատները երբեմն ավելի մեծ սպառնալիք են ներկայացնում, քան հարևան պետությունների բանակները, իսկ իշխողի մահը հաջող կառավարման շրջանը կարող է վերածել իսկական մղձավանջի։

Նշված հարյուրավոր ժամերը ոչ այնքան մեկ կոնկրետ արշավի տևողությունն են, որքան բոլոր մեխանիկաներն ու իրադարձությունների տարբեր զարգացման տարբերակները ուսումնասիրելու հսկայական տարածք։ Crusader Kings III-ում պետք է հասկանալ ժառանգման, դիվանագիտության, կրոնի, պատերազմների, ամուսնությունների, կերպարների միջև հարաբերությունների և բազմաթիվ այլ համակարգերի նրբությունները։ Բայց աստիճանաբար յուրացման գործընթացն ինքն էլ դառնում է խաղի մի մասը։

Այստեղ գլխավորը մարդիկ են և նրանց միջև հարաբերությունները։ Ձեր եղբայրը կարող է պահանջել տիտղոս, վասալը՝ դավադրություն կազմակերպել, իսկ սեփական ժառանգը հանկարծ պարզվի, որ բացարձակապես պատրաստ չէ պետություն կառավարելուն։ Ստիպված եք հաշվի առնել հարազատների բնավորությունները, շահավետ ամուսնություններ կնքել, դաշնակիցներ փնտրել և մտածել, թե իշխողի մահից հետո ում են անցնելու հողերը։

Ընդ որում, երբեմն ամենահետաքրքիր պատմությունները ծագում են բոլորովին պատահական։ Դուք կարող էիք ծրագրել խաղաղ կառավարում և պետության ամրապնդում, բայց արդյունքում սեփական ընտանիքի ներսում ինտրիգներն այնքան խճճված են ստացվում, որ հարևանների հետ պատերազմը սկսում է թվալ խաղի ամենապարզ հատվածը։

Դրա մեջ էլ Crusader Kings III-ի հիմնական հմայքն է․ խաղը ոչ այնքան պատրաստի պատմություն է պատմում, որքան ստեղծում է պայմաններ, որոնց մեջ պատմությունը ծնվում է ինքն իրեն։

Persona 5 Royal

· Թողարկման ամսաթիվը՝ 2019 թվականի հոկտեմբերի 31

· Ժանրը՝ ճապոնական RPG, արկածային խաղ

· 100%-ով անցնելու տևողությունը՝ մոտ 170 ժամ

Persona 5 Royal-ը այն խաղերից է, որոնք հեշտ է մի կողմ դնել տևողության և յուրահատուկ տեսողական ոճի պատճառով։ Դպրոցականներ, անիմե-էսթետիկա, փուլային մարտեր՝ առաջին հայացքից նման հավաքածուն բոլորին չէ, որ կհամապատասխանի։ Բայց բավական է խաղին հնարավորություն տալ, և անմիջապես պարզ է դառնում, թե ինչու այն կարող է ուշադրությունը պահել հարյուր ժամից ավելի։

Գլխավոր հերոսը տեղափոխվում է Տոկիո՝ իր հայրենի քաղաքում տեղի ունեցած տհաճ դեպքից հետո։ Շուտով նա հայտնաբերում է տարօրինակ հավելված, որը թույլ է տալիս ներթափանցել մարդկանց գիտակցության մեջ և փոխել նրանց ցանկությունները։ Այդպես էլ սկսվում է Ուրվական գողերի պատմությունը՝ դեռահասների խմբի, որը փորձում է ուղղել ուրիշների արարքները՝ ուսումնասիրելով մարդկային գիտակցությամբ ստեղծված պալատները։

Միևնույն ժամանակ Persona 5 Royal-ը մշտապես անցում է կատարում հերոսի կյանքի երկու լրիվ տարբեր կողմերի միջև։ Ցերեկը նա գնում է դպրոց, ծանոթանում մարդկանց հետ, ընկերներ է ձեռք բերում, գնում է խանութներ ու սրճարաններ, կես դրույքով աշխատում և աստիճանաբար հարմարվում Տոկիոյին։ Ազատ ժամանակ կարելի է զարգացնել հարաբերությունները մյուս կերպարների հետ և բարելավել տարբեր հատկանիշներ։

Իսկ հետո գալիս է պալատներ գնալու և հակառակորդների դեմ կռվելու ժամանակը։

Խաղի այս երկու մասերը սերտորեն կապված են։ Կերպարների հետ հարաբերությունները կարող են մարտում նոր հնարավորություններ բացել, իսկ ազատ ժամանակը պետք է բաշխել բազմաթիվ զբաղմունքների միջև։ Արդյունքում խաղը աստիճանաբար վերածվում է ոչ թե պարզապես մարտերի ու սյուժետային տեսարանների հերթագայության, այլ հերոսի կյանքի մեկ ամբողջական տարվա պատմության։

Հենց դրա համար էլ Persona 5 Royal-ի տևողությունը չի ընկալվում պարզապես որպես խաղը արհեստականորեն ձգելու փորձ։ Այստեղ մշտապես հայտնվում են նոր բովանդակություն, կերպարներ և մեխանիկաներ, իսկ ցանկությունը՝ իմանալու, թե հետո ինչ կլինի, ստիպում է շարունակել ևս մեկ խաղային օր, հետո էլ՝ ևս մեկը։

Valheim

· Թողարկման ամսաթիվը՝ 2021 թվականի փետրվարի 2

· Ժանրը՝ գոյատևում, ինդի, RPG, արկածային խաղ

· 100%-ով անցնելու տևողությունը՝ մոտ 120 ժամ

Valheim-ը սկսվում է բավական համեստ․ հերոսը հայտնվում է խորհրդավոր աշխարհում, որտեղ ստիպված է ռեսուրսներ հավաքել, ապաստարան կառուցել և աստիճանաբար հասկանալ շրջապատող իրավիճակը։ Սկզբում թվում է, թե ձեր առջև սովորական գոյատևման խաղ է։ Բայց արդեն մի քանի ժամ անց պարզ է դառնում, թե որքան ուժեղ կարող է այն իր մեջ ներքաշել։

Առաջին կացարանը սովորաբար փոքրիկ փայտե տնակ է լինում, որը պետք է միայն գիշերն անցկացնելու և քրաֆթինգով զբաղվելու համար։ Հետո հայտնվում են աշխատասեղանը, պահեստները, պատերը, պաշտպանական կառույցները։ Ինչ-որ պահի խաղացողը նկատում է, որ ժամանակավոր ապաստանի փոխարեն կառուցել է լիարժեք ամրոց՝ աշտարակներով, արհեստանոցներով և պաշտպանական գծերով։

Valheim-ում շինարարությունը պարզապես լրացուցիչ մեխանիկա չէ։ Այն սերտորեն կապված է աշխարհի ուսումնասիրության և կերպարի զարգացման հետ։ Նոր ռեսուրսները թույլ են տալիս ստեղծել ավելի կատարելագործված հանդերձանք և բացում են նոր շինանյութերի հասանելիություն, իսկ տարբեր բիոմների ուսումնասիրությունը աստիճանաբար ընդլայնում է խաղացողի հնարավորությունները։

Միաժամանակ աշխարհը մշտապես հիշեցնում է, որ այստեղ հանգստանալ պետք չէ։ Անվտանգ բազայի սահմաններից դուրս կարող են հանդիպել արարածներ, որոնք արագ կբացատրեն, որ նույնիսկ լավ զինված վիկինգը այս աշխարհի տերը չէ։

Առանձին հաճույք է ընկերների հետ խաղալը։ Կարելի է գնալ նոր բիոմ ուսումնասիրելու, կառուցել հսկայական բազա, կազմակերպել արտադրություն կամ պարզապես մի քանի ժամ ծախսել մի տուն ստեղծելու վրա, որը ձեզ ընդհանրապես ոչ մի կերպ չի մոտեցնի ավարտին։ Եվ հենց նման ոչ պարտադիր զբաղմունքներն են հաճախ դառնում պատճառ, թե ինչու են Valheim-ում անցկացնում շատ ավելի շատ ժամանակ, քան պլանավորել էին։