Որոշ խաղացողներ արդեն այնքան են սովորել DLSS 5-ին, որ առանց այս տեխնոլոգիայի սովորական գրաֆիկան նրանց թվում է հնացած և անարտահայտիչ։ Մինչ Nvidia-ն բախվում է տեսաքարտերի դեֆիցիտի և գների սրընթաց աճի հետ, նեյրոցանցային ռենդերինգի վրա արված նրա խաղադրույքը կարող է դառնալ ոչ պարզապես պատկերը բարելավելու միջոց, այլ ընկերության խաղային ուղղության զարգացման այլընտրանքային ուղի, պատմում է TechRadar-ը։
Անընդունելիությունից դեպի նոր նորմ
Երբ Nvidia-ն առաջին անգամ ներկայացրեց DLSS 5-ը, խաղային լսարանի արձագանքը հիմնականում բացասական էր։ Շատ օգտատերեր քննադատեցին ցուցադրական նյութերը. նրանց կարծիքով՝ նեյրոցանցային մշակումը չափազանց ուժեղ էր փոխում կերպարների արտաքին տեսքը և պատկերը դարձնում արհեստական։ Թվում էր, թե տեխնոլոգիան ընկերության համար կվերածվի լուրջ հեղինակային խնդրի։
Սակայն ժամանակի ընթացքում խաղացողների մի մասի վերաբերմունքը սկսեց փոխվել։ Նշանակալի շրջադարձային պահերից մեկը դարձավ DLSS 5-ի ցուցադրությունը NBA 2K27-ում, որտեղ տեխնոլոգիան ավելի համոզիչ տեսք ուներ, քան առաջին շնորհանդեսային տեսահոլովակներում։ Իսկ այժմ էնտուզիաստների համայնքում հայտնվում են կարծիքներ այն մասին, որ նեյրոցանցային մշակմանը ծանոթանալուց հետո սովորական գրաֆիկային վերադառնալն ավելի ու ավելի է դժվարանում։
Reddit-ի քննարկումներից մեկում օգտատերերից մեկը խոստովանել է, որ աստիճանաբար դադարում է նկատել DLSS 5-ի նորության էֆեկտը։ Բայց խնդիրը հիասթափությունը չէ. միացված տեխնոլոգիայով պատկերն արդեն սովորական է դարձել նրա համար, իսկ այն անջատելուց հետո խաղը հարթ է թվում, կարծես գրաֆիկայի կարգավորումները փոխել են ցածրի։
Քննարկման մեկ այլ մասնակից զգացողությունները համեմատել է որակի նոր չափանիշի անցնելու հետ. այժմ յուրաքանչյուր խաղ կարծես գրաֆիկական թարմացում է ստանում, իսկ նախկին Ultra ռեժիմն առանց DLSS 5-ի ընկալվում է գրեթե որպես ցածր կարգավորումներ։ Մեկ այլ օգտատեր ուշադրություն է դարձրել ոչ խաղային կերպարների դեմքերին. միացված տեխնոլոգիայով մաշկն ու ստվերներն ավելի բնական տեսք ունեն, իսկ առանց դրա դեմքերը թվում են գունատ և կավե քանդակների նման։
Հատկապես խոսուն է Cyberpunk 2077-ի խաղացողի պատմությունը։ Մի քանի հարյուր մոդիֆիկացիաներ տեղադրելուց հետո խաղը դադարել էր նորմալ աշխատել, և օգտատերը ստիպված էր եղել վերականգնել դրա կարգավորումները։ Երբ նա վերջապես գործարկել է Cyberpunk-ը, կերպարները նրան պլաստիկե և մուլտֆիլմային են թվացել։ Պատճառն անսպասելի էր. ֆոնային ռեժիմում դադարել էր աշխատել ReShade-ը, իսկ դրա հետ մեկտեղ անջատվել էր նաև DLSS 5-ը։
Որոշ գեյմերներ առանց DLSS 5-ի գրաֆիկային վերադառնալը համեմատում են վայրկյանում 60 կադրից 30-ին անցնելու հետ։ Սրանք սուբյեկտիվ տպավորություններ են, բայց ցույց են տալիս, թե որքան ուժեղ կարող է նեյրոցանցային մշակումը փոխել պատկերի ընկալումը երկարատև օգտագործումից հետո։
Խաղացողները տեխնոլոգիան յուրացնում են ինքնուրույն
Այս կարծիքներն ունեն մի կարևոր վերապահում. խոսքը միայն պաշտոնապես աջակցվող խաղերի և կոնֆիգուրացիաների մասին չէ։ Էնտուզիաստներն օգտագործում են տարբեր գործիքներ՝ DLSS 5-ը գործարկելու այնպիսի նախագծերում, որոնց համար Nvidia-ն դեռևս աջակցություն չի հայտարարել։ Ոմանք հաջողացնում են տեխնոլոգիան կիրառել նույնիսկ նախորդ սերունդների տեսաքարտերի վրա, թեև պաշտոնապես այն նախատեսված է GeForce RTX 5000-ի համար։
Արդյունքը մեծապես կախված է կարգավորումներից։ Նեյրոցանցային մշակումը կարելի է չափազանց նկատելի դարձնել, ուստի օգտատերերը ստիպված են ընտրել պարամետրերը, որպեսզի պատկերի բարելավումը չվերածվի արհեստական ոճավորման։
Կա նաև ավելի լուրջ փոխզիջում՝ արտադրողականությունը։ DLSS 5-ը պահանջում է GPU-ի լրացուցիչ ռեսուրսներ, և տեխնոլոգիայի միացումը կարող է նկատելիորեն նվազեցնել կադրերի հաճախականությունը։ Բայց հին խաղերի համար դա միշտ չէ, որ կրիտիկական է. դրանցում հաճախ մնում է արտադրողականության բավարար պաշար՝ լրացուցիչ ծախսերը փոխհատուցելու համար։
Բացի այդ, Nvidia-ն շարունակում է օպտիմալացնել տեխնոլոգիան։ Ըստ TechRadar-ի տվյալների՝ վաղ բարելավումներն արդեն թույլ են տվել էականորեն կրճատել GPU-ի ծանրաբեռնվածությունը՝ պատկերի համադրելի որակի պահպանմամբ։ Եթե մշակողներին հաջողվի հետագայում էլ բարձրացնել նեյրոցանցային ռենդերինգի արդյունավետությունը, այն խաղերի և կոնֆիգուրացիաների շրջանակը, որտեղ այն կարելի է օգտագործել առանց լուրջ կորուստների, կընդլայնվի։
Տեսաքարտերի ճգնաժամը փոխում է Nvidia-ի առաջնահերթությունները
DLSS 5-ի նկատմամբ հետաքրքրությունն աճում է գնորդների համար չափազանց անհարմար պահի։ Nvidia-ի խաղային տեսաքարտերի շուկան բախվում է դեֆիցիտի և գների բարձրացման։ RTX 5080-ը և RTX 5070 Ti-ն նկատելիորեն թանկացել են, իսկ համալրող մասերի արժեքի հետագա աճն ու սահմանափակ առաջարկը կարող են իրավիճակն էլ ավելի վատթարացնել։
Վերին սեգմենտում իրավիճակը հատկապես մտահոգիչ է. RTX 5090-ը գրեթե անհետացել է վաճառքից, RTX 5080-ն անհասանելի է դառնում շատ էնտուզիաստների համար, իսկ RTX 5080 Super-ի չեղարկման մասին լուրերն ուժեղացնում են շարքի ապագայի վերաբերյալ մտավախությունները։ Որոշ կանխատեսումներով՝ առանձին երկրներում ավագ մոդելների գները մինչև տարեվերջ կարող են աճել մինչև մի քանի անգամ՝ առաջարկվող գների համեմատ։
Խնդիրները չեն սահմանափակվում Nvidia-ով։ AMD Radeon տեսաքարտերը նույնպես թանկանում են, իսկ բուն ընկերությունն ավելի ու ավելի ակտիվ է կողմնորոշվում դեպի տվյալների կենտրոնների և ԱԲ-ենթակառուցվածքների շուկա։ Գրաֆիկական պրոցեսորներ արտադրողներն ավելի շահավետ հնարավորություններ են ստանում կորպորատիվ սեգմենտում, որտեղ արհեստական բանականության (ԱԲ) համար հաշվողական հզորությունների պահանջարկը շարունակում է աճել։
Այս ֆոնին հարց է առաջանում. որքանո՞վ ակտիվ Nvidia-ն կաջակցի սպառողական ուղղությանը, եթե հիմնական շահույթը գալիս է տվյալների կենտրոններից։
TechRadar-ի հեղինակը ենթադրում է, որ DLSS 5-ը կարող է ընկերության համար դառնալ յուրօրինակ պահեստային ծրագիր։ Եթե հզոր տեսաքարտերի հասանելիությունը շարունակի վատթարանալ, Nvidia-ն կկարողանա մասամբ փոխհատուցել դա ծրագրային բարելավումներով։ Ավելի արդյունավետ նեյրոցանցային ռենդերինգը թույլ կտա ավելի որակյալ պատկեր ստանալ նույնիսկ պակաս արտադրողական մոդելների վրա՝ օգտատերերից չպահանջելով գնել հերթական թանկարժեք տեսաքարտը։
Սա չի նշանակում, որ ծրագրային տեխնոլոգիաներն ունակ են ամբողջությամբ փոխարինել ապարատային առաջընթացին։ DLSS 5-ն ունի արտադրողականության նկատմամբ սեփական պահանջները, իսկ օպտիմալացումն անխուսափելիորեն կբախվի նվազող հատույցի էֆեկտին. արագացման ամենապարզ եղանակները կսպառվեն առաջինը։ Բայց առայժմ Nvidia-ն բարելավումների տեղ ունի։
Կարևոր է նաև համատեղելիության հարցը։ Այժմ DLSS 5-ի պաշտոնական աջակցությունը սահմանափակված է RTX 5000 տեսաքարտերով, սակայն Nvidia-ն խոստանում է հաջորդ տարի ավելացնել RTX 4000-ը։ Դա նկատելիորեն կընդլայնի տեխնոլոգիայի պոտենցիալ լսարանը։ Իսկ էնտուզիաստների ոչ պաշտոնական փորձարկումներն արդեն ցույց են տալիս, որ դրա նկատմամբ հետաքրքրությունը չի սահմանափակվում նորագույն GPU-ներով։
Հեգնական ելք ճգնաժամից
Այս իրավիճակում հետաքրքիր պարադոքս է առաջանում. արհեստական բանականությունը կարող է օգնել Nvidia-ին հաղթահարել հենց արհեստական բանականության բումի հետևանքները։ Հենց տվյալների կենտրոնների սրընթաց աճն ու ԱԲ-արագացուցիչների պահանջարկն են ուժեղացնում մրցակցությունը հաշվողական ռեսուրսների համար և լրացուցիչ ճնշում ստեղծում տեսաքարտերի շուկայի վրա։ Այժմ գրաֆիկայի մշակման նեյրոցանցային տեխնոլոգիաները կարող են դառնալ խաղային GPU-ների նկատմամբ հետաքրքրությունը պահպանելու միջոց նույնիսկ սահմանափակ առաջարկի պայմաններում։
DLSS-ի պատմությունն արդեն ցույց է տալիս, որ լսարանի սկզբնական արձագանքը միշտ չէ, որ որոշում է տեխնոլոգիայի հետագա ճակատագիրը։ Պատկերի մասշտաբավորման համակարգի առաջին տարբերակներին նույնպես թերահավատորեն էին վերաբերվում, բայց ժամանակի ընթացքում DLSS-ը վերածվեց Nvidia տեսաքարտերի կարևոր առանձնահատկություններից մեկի։ Նյութի հեղինակը կարծում է, որ DLSS 5-ը կարող է անցնել նմանատիպ ճանապարհ, մանավանդ որ էնտուզիաստներն արդեն փորձարկում են այն շատ ավելի ակտիվորեն, քան կարելի էր սպասել ոչ միանշանակ անոնսից հետո։
Առայժմ վաղ է պնդել, որ նեյրոցանցային ռենդերինգն իսկապես կկարողանա փոխհատուցել տեսաքարտերի դեֆիցիտն ու բարձր գները։ Բայց Nvidia-ն հնարավորություն է ստանում փոխել մրցակցության բուն տրամաբանությունը. գնորդներին անընդհատ ավելի հզոր «երկաթ» առաջարկելու փոխարեն ընկերությունը կարող է նրանց վաճառել արդեն իսկ եղածն օգտագործելու ավելի ու ավելի կատարելագործված եղանակ։
Եթե այս մոտեցումն աշխատի, խաղային գրաֆիկայի զարգացման հաջորդ կարևոր փուլը կդառնա ոչ այնքան GPU-ների հերթական սերունդը, որքան ծրագրային տեխնոլոգիաները, որոնք թույլ են տալիս ավելին քամել այն տեսաքարտերից, որոնք արդեն տեղադրված են համակարգիչներում։










