Օտտավայի համալսարանի ֆիզիկոսները մի շարք նոր հաշվարկներ են կատարել այլընտրանքային տիեզերաբանական մոդելի համար, ըստ որի՝ Տիեզերքը կարող է լինել 26,7 մլրդ տարեկան՝ գրեթե կրկնակի ավելի հին, քան ենթադրում է ընդունված գնահատականը։ Հեղինակները պնդում են, որ իրենց մոտեցումը թույլ է տալիս որոշ դիտարկումներ բացատրել առանց մութ նյութի և մութ էներգիայի։ Սակայն առայժմ խոսքը վարկածի մասին է, ոչ թե գիտական հանրության ընդհանուր համաձայնության վերանայման։
Այլընտրանքային մոդելը փոխում է կարմիր շեղման մասին պատկերացումը
Ստանդարտ տիեզերաբանական մոդելի համաձայն՝ Տիեզերքի տարիքը մոտ 13,8 մլրդ տարի է։ Այն հիմնվում է, մասնավորապես, մութ նյութի և մութ էներգիայի գոյության վրա. առաջինն օգնում է բացատրել գրավիտացիոն այն ազդեցությունները, որոնք հնարավոր չէ նկարագրել միայն տեսանելի նյութով, իսկ երկրորդը կապված է Տիեզերքի արագացող ընդարձակման հետ։
Օտտավայի համալսարանից Ռաջենդրա Գուպտան և Նիկոլաոս Սամարասը հետազոտում են CCC+TL այլընտրանքային հայեցակարգը։ Այն միավորում է երկու գաղափար՝ որոշ հիմնարար ֆիզիկական մեծությունների համաձայնեցված փոփոխությունը և «հոգնած լույսի» վարկածը։
Ըստ վերջինիս՝ ֆոտոնները տարածության մեջ տարածվելիս կորցնում են իրենց էներգիայի մի մասը։ Ուստի դիտվող կարմիր շեղումը՝ հեռավոր օբյեկտներից եկող լույսի ալիքի երկարության մեծացումը, այս մոդելում բացատրվում է ոչ միայն Տիեզերքի ընդարձակմամբ։ Կարմիր շեղման և տիեզերաբանական պատմության միջև կապն այլ է ստացվում, քան ստանդարտ պատկերացման դեպքում։
Այս կախվածության փոփոխությունը հեղինակներին թույլ է տալիս ստանալ Տիեզերքի զգալիորեն ավելի մեծ տարիք՝ մոտ 26,7 մլրդ տարի։ Այդպիսի Տիեզերքում վաղ գալակտիկաներն ավելի շատ ժամանակ կունենային ձևավորման և զարգացման համար։ Հետազոտողների կարծիքով՝ սա կարող է օգնել բացատրել «Ջեյմս Ուեբ» տիեզերական աստղադիտակի որոշ դիտարկումներ. այն Տիեզերքի պատմության վաղ փուլերում անսպասելիորեն զարգացած գալակտիկաներ է հայտնաբերել։
Մոդելը ստուգել են թեթև տարրերի առաջացման միջոցով
Ցանկացած տիեզերաբանական տեսության համար կարևոր փորձություններից մեկը շարունակում է մնալ սկզբնական նուկլեոսինթեզի՝ Մեծ պայթյունից կարճ ժամանակ անց թեթև քիմիական տարրերի առաջացման բացատրությունը։
Ստանդարտ մոդելը բավական ճշգրիտ նկարագրում է, թե որքան ջրածին, հելիում և այլ թեթև տարրեր պետք է առաջացած լինեին վաղ Տիեզերքում։ Այլընտրանքային տեսությունը պետք է վերարտադրի այս արդյունքները, հակառակ դեպքում այն ստիպված կլինի բացատրել դիտարկումների հետ անհամապատասխանությունները։
Universe ամսագրում հրապարակված նոր աշխատանքում հետազոտողները հաշվարկել են թեթև տարրերի պարունակությունը CCC+TL-ի շրջանակում։ Նրանց տվյալներով՝ արդյունքները գրեթե նույնն են եղել, ինչ ստանդարտ տիեզերաբանական մոդելում։ Սակայն դրա համար անհրաժեշտ է եղել հաշվի առնել Տիեզերքի ընդարձակման տեմպի, միջուկային ռեակցիաների արագությունների և նեյտրոնի կյանքի տևողության համաձայնեցված փոփոխությունները։
Սա կարևոր ստուգում է. այլընտրանքային մոդելը պետք է ոչ միայն Տիեզերքի այլ տարիք առաջարկի, այլև պահպանի համապատասխանությունն արդեն հայտնի դիտարկումների և հաշվարկների արդյունքներին։
Գալակտիկաների ստուգումներ՝ առանց մութ նյութի
Այլ հետազոտություններում Գուպտան և Սամարասն իրենց մոդելը համեմատել են գալակտիկաների տարիքների հիման վրա ստացված՝ Տիեզերքի ընդարձակման տեմպի գնահատականների, ինչպես նաև 175 գալակտիկաների պտույտի կորերի հետ։
Պտույտի կորերը ցույց են տալիս, թե ինչ արագությամբ են աստղերն ու գազը շարժվում գալակտիկաների կենտրոնների շուրջ՝ դրանցից տարբեր հեռավորությունների վրա։ Ստանդարտ պատկերացման շրջանակում դիտվող շարժումը հաճախ բացատրում են մութ նյութի առկայությամբ, որի լրացուցիչ ձգողությունն ազդում է գալակտիկաների դինամիկայի վրա։
Հեղինակները պնդում են, որ CCC+TL-ի շրջանակում այս տվյալները կարելի է վերարտադրել՝ առանց մութ նյութ ներմուծելու։ Սա չի նշանակում, որ դրա գոյությունը հերքված է. խոսքն առանձին դիտարկումներն այլ կերպ բացատրելու փորձի մասին է։
Ինչու վարկածն առայժմ չի փոխում Տիեզերքի տարիքը
Նոր հաշվարկները ցույց են տալիս, որ CCC+TL մոդելը կարող է անցնել մի քանի կարևոր ստուգումներ, որոնց առնչվում է տիեզերաբանությունը։ Սակայն առանձին դիտարկումների հաջող վերարտադրությունը դեռ չի ապացուցում, որ այլընտրանքային տեսությունը ճիշտ է։
Այն դեռ պետք է դիմանա տիեզերաբանական տվյալների շատ ավելի լայն շրջանակի հետ համեմատությանը և ցույց տա, որ դիտվող Տիեզերքը, ընդհանուր առմամբ, բացատրում է ստանդարտ մոդելից ոչ պակաս լավ։ Բացի այդ, լույսի տարածման ընթացքում ֆոտոնների էներգիայի լրացուցիչ կորստի գաղափարն ինքնին համոզիչ ֆիզիկական հիմնավորման կարիք ունի։
Ուստի 26,7 մլրդ տարվա գնահատականը մնում է այլընտրանքային տեսական նկարագրության արդյունք։ Տիեզերքի տարիքի ստանդարտ գնահատականը՝ մոտ 13,8 մլրդ տարի, առայժմ պահպանում է համընդհանուր ընդունվածի կարգավիճակը։ Գուպտայի և Սամարասի նոր աշխատանքները հետաքրքիր են նախևառաջ նրանով, որ առաջարկում են ստուգել՝ արդյոք դիտվող Տիեզերքը բացատրելու համար իսկապես անհրաժեշտ են մութ նյութն ու մութ էներգիան։










