Արդյո՞ք ձայնային օգնականները մշտապես լսում են մեր խոսակցությունները

Ձայնային օգնականները՝ Ալիսան, Siri-ն, Google Assistant-ը, արդեն դարձել են միլիոնավոր մարդկանց առօրյայի անբաժան մասը: Ոմանք չեն պատկերացնում իրենց առավոտն առանց «միացրու սուրճի մեքենան» հրահանգի, մյուսները սկզբունքորեն խուսափում են դրանցից՝ կարծելով, որ միկրոֆոն ունեցող ցանկացած սարք տանը պոտենցիալ լրտես է: Ո՞վ է իրավացի: Եկեք հասկանանք, թե ինչպես են իրականում աշխատում այս գաջեթները և որքանով է իրական համատարած լսելու վտանգը:

Արդյո՞ք խելացի բարձրախոսները լսում են ամբողջ ժամանակ

Արտադրողները միաձայն պնդում են՝ այո՛, սարքերը մշտապես «լսում են», բայց դա անում են խիստ սահմանափակ ռեժիմով: Միկրոֆոնը միշտ աշխատում է, սակայն ձայնագրումն ու վերլուծությունն սկսվում են միայն բանալի բառն արտասանելուց հետո՝ «Ալիսա», «Ok, Google», «Hey, Siri» և այլն: Այն ամենը, ինչ հնչում է մինչև ազդանշանային բառը, մնում է տեղային մակարդակում և չի ուղարկվում սերվերներին:

Սա նման է նրան, թե ինչպես ենք մենք լսում հեռուստացույցը՝ որպես ֆոն. բառերի մեծ մասն անցնում է մեր գիտակցության կողքով, բայց հենց լսում ենք մեր անունը, ուշադրությունն ակնթարթորեն կենտրոնանում է: Խելացի բարձրախոսները նույնպես այդպես են աշխատում. դրանք ճանաչում են միայն նախապես սահմանված ազդանշանները: Սովորական խոսակցությունները, բամբասանքները կամ երեկոյան պլանների քննարկումները «ամպային» տիրույթ չեն հասնում:

Ինչու՞ է սա տրամաբանական: Միայն Ռուսաստանում և ԱՊՀ երկրներում կան միլիոնավոր խելացի բարձրախոսներ ու սմարթֆոններ: Եթե յուրաքանչյուր սարք ձայնագրեր և ուղարկեր ամեն ինչ, Yandex-ի կամ Google-ի սերվերները պարզապես կխեղդվեին տվյալների հսկայական քանակից: Գործնականում նույնիսկ ժամանակակից բարձրախոսները չունեն բավարար հզորություն՝ ամբողջ ձայնային հոսքը տեղում վերլուծելու համար:

Արդյո՞ք պետք է վախենալ գաղտնալսումից

Լիակատար վստահություն, որ ոչ ոք երբեք չի լսում, տալ հնարավոր չէ. մենք չենք տեսնում ընկերությունների ներքին խոհանոցը: Բայց բոլոր օգտատերերի զանգվածային և համատարած գաղտնալսումը տեխնիկապես և տնտեսապես իրատեսական չէ: Այլ հարց է ընտրողական լսումը կամ տվյալների արտահոսքը:

Մի քանի տարի առաջ սկանդալ բռնկվեց, երբ Yandex-ի որոշ օգտատերեր նկատեցին, որ օգնականն արձագանքում է խոսքին առանց բանալի բառի: Ընկերությունը դա բացատրեց բետա-թեստավորման առանձնահատկություններով և հավաստիացրեց, որ սովորական օգտատերերին դա չի վերաբերում: Հավատալ, թե ոչ՝ վստահության հարց է:

Տեսականորեն մշակողները կարող են ներդնել թաքնված ազդանշաններ («ուզում եմ գնել», «ֆիլմ եմ դիտում»), որոնցից հետո խոսակցության մի հատված կուղարկվի սերվեր՝ թիրախային գովազդի նպատակով: Թեև համակարգված գաղտնալսման աղմկահարույց ապացույցներ չկան, ռիսկը միշտ մնում է:

Ինչպես առավելագույնս պաշտպանվել

Արտադրողները նախատեսել են մի քանի պաշտպանական մեխանիզմներ.

• Լուսային ազդանշան – գրեթե բոլոր բարձրախոսները լուսավորվում են, երբ միկրոֆոնն ակտիվ է և տեղի է ունենում խոսքի մշակում:
• Միկրոֆոնի անջատման ֆիզիկական կոճակ – առկա է սարքերի մեծ մասի վրա: Տեսականորեն այն խզում է միկրոֆոնների սնուցման շղթան:

Ամենահուսալի միջոցները.

1. Անջատել բարձրախոսը վարդակից, երբ այն պետք չէ:
2. Փակել միկրոֆոնը կպչուն ժապավենով (այո՛, շատերն այդպես էլ անում են):
3. Չգնել միկրոֆոնով սարքեր, եթե գաղտնիությունը բացարձակ առաջնահերթություն է:

Կարճ ասած

Ձայնային օգնականներն իսկապես մշտապես լսում են, բայց ձայնագրում և սերվեր են ուղարկում միայն բանալի բառից հետո («Ալիսա», «Ok, Google»): Բոլոր խոսակցությունների զանգվածային վերլուծությունը տեխնիկապես անհնար է: Գլխավոր ռիսկը ոչ թե համատարած լսելն է, այլ ընտրողական թեստավորումը կամ թաքնված ազդանշանների օգտագործումը գովազդի համար: Լավագույն պաշտպանությունը միկրոֆոնի կամ սարքի ֆիզիկական անջատումն է: