Օքսֆորդի համալսարանի հետազոտությունը ենթադրում է, որ առաջին կենդանիները Երկրի վրա հայտնվել են 800–700 մլն տարի առաջ՝ շատ ավելի վաղ, քան այն շրջանը, որից սովորաբար սկսվում էր ֆաունայի պատմությունը։ Այդ եզրակացության գիտնականները եկել են բրածո գտածոների դերի վերանայումից և մոլեկուլային ժամացույցների կիրառությունից հետո։

Բրածոների բացակայությունը չհամարվեց կենդանիների բացակայության ապացույց

Երկար ժամանակ համարվում էր, որ կենդանիները հայտնվել են մոտ 590 մլն տարի առաջ։ Այդ գնահատականի հիմքերից մեկը Չինաստանի Վենան կազմավորման ապարներն էին, որտեղ պահպանվել էին մանրադիտակային օրգանիզմներ, սակայն կենդանիներ չէին հայտնաբերվել։

Տրամաբանությունը համոզիչ էր թվում․ եթե հնագույն օրգանիզմները լավ պահպանվել են, բայց դրանց մեջ կենդանիների հետքեր չկան, նշանակում է՝ այդ ժամանակ կենդանիները դեռ գոյություն չունեին։

Սակայն հետազոտողները խնդիր գտան այս մոտեցման մեջ։ Նրանք ուսումնասիրել են Մոնղոլիայում գտնվող Հեսեեն կազմավորումը, որը մոտ 40 մլն տարով ավելի երիտասարդ է, քան Վենանը, և առանձնանում է օրգանական մնացորդների նույնքան բարձր պահպանվածությամբ։ Այնտեղ նույնպես կենդանիների բրածոներ չեն հայտնաբերվել, թեև հայտնի է, որ այդ ժամանակ կենդանիներն արդեն գոյություն ունեին այլ տարածաշրջաններում։

Այսպիսով, մոնղոլական կազմավորումը դարձավ յուրատեսակ վերահսկիչ օրինակ։ Այն ցույց է տալիս, որ նույնիսկ հնագույն օրգանիզմների պահպանման բացառիկ լավ պայմանները չեն երաշխավորում, որ կենդանիները անպայման իրենցից հետո բրածոներ կթողնեն։

Մոլեկուլային ժամացույցները ավելի խորը նայեցին անցյալին

Դրանից հետո գիտնականները վերանայեցին Նորվեգիայում, Ավստրալիայում և ԱՄՆ-ում հայտնաբերված՝ ավելի հին, 850–730 մլն տարվա ապարների նշանակությունը։ Դրանցում կենդանիների բրածոների բացակայությունն այլևս հնարավոր չէր համարել վկայություն այն բանի, որ կենդանիներն այն ժամանակ գոյություն չունեին։

Այդ պատճառով հետազոտողները դիմեցին մեկ այլ մեթոդի՝ մոլեկուլային ժամացույցներին։ Այն թույլ է տալիս գնահատել էվոլյուցիոն գծերի բաժանման ժամանակը՝ ժամանակակից օրգանիզմների միջև գենետիկական տարբերությունների հիման վրա։

Հաշվարկները ցույց տվեցին, որ կենդանիների ընդհանուր նախնիները կարող էին գոյություն ունենալ մոտ 800–700 մլն տարի առաջ։ Սա ֆաունայի ենթադրյալ առաջացումը մոտ 200 մլն տարով ավելի խորն է տեղափոխում անցյալ՝ ավանդական գնահատականի համեմատ։

Առաջին կենդանիները գրեթե հետքեր չէին թողնում

Կենդանիների բրածո տարեգրությունում նման ավելի ուշ «հայտնվելու» պատճառը կարող է կապված լինել այն բանի հետ, թե նրանք ինչպիսին էին։

Հավանաբար, առաջին կենդանիները մանր չափերի, փափուկ հյուսվածքներով օրգանիզմներ էին։ Նրանք չունեին խեցիներ, ոսկորներ կամ այլ կոշտ կառուցվածքներ, որոնք հեշտությամբ վերածվում են բրածոների։ Մահից հետո այդպիսի օրգանիզմները կարող էին լիովին անհետանալ, եթե միջավայրի պայմանները չէին նպաստում նրանց հյուսվածքների պահպանմանը։

Ուստի կենդանիների իրական առաջացման և դրանց մասին առաջին հուսալի բրածո վկայության միջև կարող է ընկած լինել ժամանակի ահռելի ընդմիջում։

Կենդանիները կարող էին վերապրել «Ձնագնդի-Երկիրը»

Եթե հաշվարկները ճիշտ են, ապա ժամանակակից կենդանիների նախնիներն արդեն գոյություն ունեին 800–700 մլն տարի առաջ՝ այսինքն մինչև կրիոգեն ժամանակաշրջանը կամ դրա ընթացքում։

Սա հատկապես հետաքրքիր է, քանի որ հենց այդ ժամանակ Երկիրը ապրում էր իր պատմության ամենադաժան փուլերից մեկը։ Մոլորակը բազմիցս անցել է գլոբալ սառցապատումների միջով, որոնք ստացել են «Ձնագնդի-Երկիր» անվանումը․ հսկայական սառցե ծածկույթները տարածվում էին մակերևույթի զգալի մասի վրա։

Այսպիսով, կենդանիների վաղ պատմությունը կարող էր սկսվել շատ ավելի վաղ, քան ցույց էր տալիս բրածո տարեգրությունը, և ներառել ֆաունայի առաջին ներկայացուցիչների գոյությունը մի աշխարհում, որը շուտով բախվելու էր գրեթե գլոբալ սառցապատման։